رزومه خوب چه ویژگی هایی دارد؟

رزومه ای خوبه که فقط نگه سابقه ام چیه و کجا در گذشته کار کردم ؛ رزومه خوب باید خیلی سریع جواب یه سؤال مهم رو بده: «چرا من برای این موقعیت شغلی مناسبم؟» خیلی‌ها موقع نوشتن رزومه فکر میکنن هرچی اطلاعات بیشتری داخلش بذارن، حرفه‌ای‌ تر به نظر میرسن. که این اشتباهه، چرا؟ چون چند صفحه رو الکی پر کردن ، انواع مدرک های دوره آموزشی رو ضمیمه کردن و توضیحات اضافه ای که شاید نصفشون هیچ ارتباطی با شغلی که برای اون درخواست دادی نداشته باشن پس هیچ لزومی نداره که در رزومه تو قرار بگیره. در حالی که یک رزومه خوب و حرفه‌ای باید انتخاب‌ شده، مرتب و متناسب با همون موقعیت شغلی باشه.

ویژگی یک رزومه خوب چیست؟

اولین ویژگی یک رزومه خوب اینه که هدفمند نوشته شده باشه. یعنی بهتره یک رزومه ثابت رو بدون هیچ تغییری برای ده تا آگهی استخدام مختلف نفرستید.

مثلا فرض کنید برای موقعیت «کارشناس دیجیتال مارکتینگ» درخواست میدید و توی آگهی استخدام روی مهارت‌هایی مثل SEO، تولید محتوا و Google Analytics تأکید شده. اگر واقعا این مهارت‌ها رو دارید، باید واضح و طبیعی توی رزومه شما دیده بشن. این موضوع فقط برای کارشناس منابع انسانی مهم نیست. خیلی از شرکت‌ها برای مدیریت و بررسی رزومه‌ها از سیستم‌های ATS یا Applicant Tracking System استفاده می‌کنن. به همین دلیل، استفاده درست از مهارت‌ها و کلمات کلیدی مرتبط با آگهی شغلی میتونه اهمیت زیادی داشته باشه.

پس یکی از اولین اشتباهات رزومه‌ نویسی اینه: یک رزومه عمومی برای همه موقعیت‌های شغلی.

نکته دوم اینه که رزومه شما باید نتیجه‌ محور باشه.

یکی از اشتباهات خیلی رایج اینه که افراد فقط وظایف شغلی قبلی‌ شون رو مینویسن.

مثلا: «مدیریت شبکه‌های اجتماعی شرکت»

خب، این جمله فقط میگه شما چه کاری انجام میدادید؛ ولی اصلا مشخص نمیکنه نتیجه کارتون چی بوده. نسخه بهتر میتونه چیزی شبیه این باشه: «مدیریت تقویم محتوایی اینستاگرام و اجرای کمپین‌هایی که طی شش ماه باعث افزایش ۳۰ درصدی تعامل صفحه شد.»

البته یه نکته مهم وجود داره؛ عدد فقط زمانی باید وارد رزومه بشه که واقعی و قابل دفاع باشه.

برای اینکه تفاوت این دو مدل رزومه‌ نویسی رو بهتر ببینیم، بد نیست بریم سراغ یکی از منابع معتبر دانشگاهی. دانشگاه Yale که یکی از دانشگاه‌های قدیمی آمریکاست و بخشی به نام استراتژی شغلی داره. این بخش به دانشجوها و فارغ‌ التحصیل‌ها برای موضوعاتی مثل پیدا کردن شغل، آماده شدن برای استخدام و البته نوشتن رزومه کمک میکنه و راهنماهای مختلفی هم در این زمینه منتشر کرده.

یکی از نکات جالبی که دفتر استراتژی شغلی Yale روی اون تأکید میکنه اینه که وقتی سابقه کاری‌تون رو مینویسید، فقط نگید «مسئول چه کاری بودم». کارفرما میخواد بدونه شما چه تأثیری گذاشتید و چه ارزشی ایجاد کردید.

Yale برای نوشتن بخش تجربه‌های کاری یک فرمول خیلی ساده پیشنهاد می‌کنه:

Action + Project + Result

یعنی اول بگید چه کاری انجام دادید، بعد مشخص کنید این کار مربوط به چه پروژه یا مسئله‌ای بوده و در نهایت بگید چه نتیجه‌ای ایجاد کرده.

مثلاً به‌جای اینکه فقط بنویسید: «با یک تیم دانشجویی همکاری کردم.»

می‌شه دقیق‌تر نوشت که: « یک تیم پنج‌ نفره رو هدایت کردم به صورتی که باعث شدم در شبکه‌های اجتماعی، تعداد اعضای فعال از ۵۰ نفر به ۱۰۰۰ نفر افزایش پیدا کنند.»

تفاوت این دو جمله خیلی واضحه.

جمله اول فقط یه مسئولیت رو تعریف میکنه، ولی جمله دوم مشخص میکنه فرد چه کاری انجام داده، در چه مقیاسی این کار رو انجام داده و نتیجه کارش چی بوده.

دفتر استراتژی شغلی Yale حتی پیشنهاد می‌کنه قبل از نوشتن هر تجربه، از خودتون سؤال‌هایی مثل این بپرسید:

• آیا باعث صرفه‌ جویی در زمان یا هزینه شدم؟
• آیا فروش، مشارکت یا تعداد کاربران رو افزایش دادم؟
• آیا فرایندی رو بهتر کردم؟
• آیا مشکلی رو حل کردم؟
• آیا تیمی رو مدیریت کردم؟
• یا کاری انجام دادم که نتیجه قابل اندازه‌گیری داشته باشه؟

جواب همین سؤال‌ها میتونه یه سابقه کاری معمولی رو تبدیل کنه به بخشی از رزومه که واقعا توجه کارفرما رو جلب میکنه. پس نکته‌ای که از راهنمای Yale میگیریم خیلی ساده‌ست: وظیفه‌تون رو ننویسید و رد بشید؛ تأثیری که ایجاد کردید رو هم نشون بدید.

حالا بریم سراغ یه اشتباه رایج دیگه اونم شلوغ کردن رزومه.

فونت‌های عجیب، نمودارهای زیاد، چند ستون پیچیده، آیکون‌های فراوون و طراحی خیلی سنگین شاید در نگاه اول جذاب باشن، اما ممکنه خوندن رزومه رو سخت کنن . رزومه هرچی ساده تر باشه قابل فهم تره یعنی بهتره طوری نوشته بشه که همه بفهمن. از طرف دیگه، بعضی سیستم‌های ATS ممکنه در استخراج اطلاعات از جدول‌ها، ستون‌ها، هدرها و قالب‌ بندی‌های پیچیده مشکل داشته باشن. برای خیلی از موقعیت‌های شغلی، یه ساختار ساده و خوانا با تیترهای مشخص مثل «سوابق کاری»، «تحصیلات» و «مهارت‌ها» انتخاب خیلی بهتریه.

اشتباه بعدی خیلی ساده ولی بسیار مهم و تاثیر گذاره : غلط املایی، اشتباه تایپی یا اطلاعات تماس نادرست.

فرض کنید رزومه خیلی خوبی آماده کردید ولی شماره تلفنتون اشتباهه، ایمیلتون رو غلط نوشتید یا چند اشتباه تایپی واضح توی متن وجود داره. حتی اگر این موارد مستقیما مهارت حرفه‌ای شما رو مشخص نکنن، میتونن روی برداشتی که کارفرما از میزان دقت شما پیدا میکنه تأثیر بذارن. و ممکنه کلا نظر کارفرما رو عوض کنه . پس قبل از ارسال، رزومه رو حداقل یه بار فقط برای محتوا و یه بار جداگانه برای غلط‌های املایی، تاریخ‌ها، شماره تماس و ایمیل بررسی کنید. حتی بهتره از یه نفر دیگه هم بخواید رزومه‌تون رو بخونه. و از نظر خودش اشتباهاتتون رو بگه .

اشتباه بعدی، ردیف کردن تعداد زیادی از مهارت‌ها بدون ارائه مدرکه. حتما اگه مهارتی را با مدرک دارید مدرکش هم به عنوان رزومه اضافه کنید. و اما نکته آخر چیزی رو که واقعا بلد نیستید وارد رزومه نکنید.

اگه نوشتید Excel پیشرفته، زبان انگلیسی در سطح حرفه‌ای یا تسلط به مدیریت پروژه، ممکنه توی مصاحبه دقیقا درباره همون موضوع ازتون سؤال بشه و اگه حتی یک بخش کوچک و به غلط گفته باشید بقیه رزومتون که قوی و حرفه ای و واقعی هست هم زیر سوال میره.

پس اگه بخوایم همه این نکات رو جمع‌بندی کنیم ، یک رزومه خوب چند ویژگی مهم داره : برای یک موقعیت شغلی مشخص نوشته شده، کوتاه و خواناست، به‌جای فهرست کردن وظایف روی دستاوردها تمرکز می‌کنه، از کلمات و مهارت‌های مرتبط با آگهی استخدام استفاده می‌کنه و هیچ اطلاعات غیرواقعی یا مبهمی داخلش نیست.

قبل از اینکه رزومه بعدی‌تون رو ارسال کنید، سه سؤال از خودتون بپرسید:

• آیا با یه نگاه کوتاه مشخصه من برای چه موقعیت شغلی مناسبت دارم؟
• آیا فقط وظایف قبلیم رو نوشتم یا نتیجه کارم رو هم نشون دادم؟
• و آیا چیزی داخل رزومه هست که واقعا هیچ ارتباطی با این فرصت شغلی نداره؟

اگه جواب این سه سؤال رو دقیق بدید، بخش بزرگی از اشتباهات رایج رزومه‌ نویسی رو حذف کردید.

اگه هنوز رزومه ندارید یا می‌خواید یه رزومه حرفه‌ای‌تر برای خودتون آماده کنید، در هرمس لرن آموزش مرحله‌ به‌ مرحله ساخت رزومه حرفه‌ای در Word رو آماده کردیم. توی این آموزش میتونید با نحوه ساخت و تنظیم رزومه در ورد بیشتر آشنا بشید.

مقاله پیشنهادی: چگونه رزومه حرفه‌ای بسازیم؟ آموزش ساخت رزومه در Word
ممنون که تا پایان این قسمت همراه ما بودید.